کمال همنشین

انسان موجودی اجتماعی و ذاتا معاشرتی است. مطمئناً تاثیر همنشینی با دوستان در افزایش نکات مثبت یا منفی اخلاقی و یا بر سرعت تغییرات اجتماعی و تربیتی انکارناپذیر است. یک دوست می تواند شما را مثلا در معنویات شما را از نردبان ترقی بالا تر ببرد و در شما انگیزه بیشتری ایجاد کند و یا با ایجاد رقابت صمیمی و سالم در راه رسیدن به پیشرفتهای علمی و ورزشی و... برای شما هدفگذاری ونقطه گذاری کند و یا حتی برعکس به اصطلاح مخ شما را بزند و از حضور پور شورتان درمساجد و یا... بکاهد. انتخاب دوست پایین تر از شما توصیه نمی شود مگر اینکه شما آنقدر از لحاظ اعتقادی روی خودتان کار کرده باشید و پایه قوی اعتقادی داشته باشید که موجب تقویت معنوی سایرین شود و این نوعی امر به معروف و نهی از منکر عملی محسوب میشود. جهاد اکبر را به همین خودسازی و تهذیب نفس میگویند. ولی متاسفانه گاهی هم پیش میآید که تاثیر منفی روی شما داشته باشد که بیشتر ناخودآگاه است. یهو می بینیدکه لحن صحبتتان تغییر کرده و از اصطلاحات بخصوصی استفاده میکنید و یا طرز تفکرتان تغییر میکنید. اگر بارز شد باید بیشتر روی خودتان کار کنید و ارتباطات منفی را کاهش بدهید.

نظر به اهمیت این موضوع احادیثی گرانقدر از حضرات معصوم(ع) می آورم. امید است که مطلوب شما واقع شود:

امام باقر علیه السلام می فرماید:

«پدرم به من سفارش کرد با پنج نفر دوستی نکن: 1- با فاسق و گنه کار رفاقت نکن، که تو را به کمتر از یک لقمه بفروشد، 2- و با بخیل و تنگ نظر رفاقت نکن که هنگام تنگدستی تو را تنها گذارد؛ 3- و با دروغگو دوست مشو که مانند سراب است، دور را نزدیک و نزدیک را دور جلوه می دهد، 4- و با نادان دوست مشو زیرا به قصد سود رسانی به تو زیان می رساند، 5- و با کسی که قطع رحم کرده، رفاقت مکن زیرا او را در سه جای قرآن ملعون یافتم».[۱]

حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«لاخیر فی صحبة من اجتمع فیه ستّ خصال ان حدثّک کذّبک و ان ائتمنته خانک و ان ائتمنک اتّهمک و ان انعمت علیه کفّرک و ان انعم منّ علیک بنعمته»[۲]

کسی که شش خصلت داشته باشد شایستگی رفاقت ندارد: کسی که با تو سخن به دروغ گوید و اگر به او اعتماد کردی خیانت می کند و اگر او به تو اعتماد کرد تو را متهم به خیانت کند وچون به او خیر رسانی کفران کند و چون به تو خیری رساند منت گذارد.

نیز می فرماید:

«جالس العلماء تسعد»[۳]

باعالمان بنشین تا خوشبخت شوی.

نیز می فرماید:

«جالس الحکماء یکمل عقلک»[۴]

با حکیمان بنشین تا عقلت کامل، روحت بزرگ و جهل تو زایل گردد.

نیز می فرماید:

«لا تصحب الّا عاقلاً تقیّاً»[۵]

جز با خردمندان با تقوا رفاقت مکن.

نیز می فرماید:

«صدیقک من نهاک عدّوک من اغراک»[۶]

دوست تو کسی است که تو را از گناه نهی کند، و دشمنت کسی است که تو را به گناه تشویق نماید.

نیز می فرماید:

«جالس الحکماء تزدد حلماً»[۷]

با افراد بردبار بنشین تا بردباریت افزون شود.


پی نوشت:

[۱] . بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۱۹۳/

[۲] . معدن الجوهر، ص ۵۴/

[۳] . غررالحکم.

[۴] . غررالحکم، ص ۴۳۰/

[۵] . غررالحکم، ص ۴۳۴/

[۶] . همان، ص ۴۱۵/

[۷] . همان، ص ۴۳۰/

/ 0 نظر / 19 بازدید