شعر

وقتی دوباره پُر شده از بت جهانمان

شرک است، ذکر نام خدا بر لبانمان!

اهریمنانه باعث شرم خدا شدیم

گم باد از صحیفه عالم، نشانمان

نفرین به ما، به خاطر یک لقمه بیشتر

وا شد به سوی هرکس و ناکس، دهانمان

تیر و کمان، به دست گرفتیم تا مباد

غرق پرنده ها بشود آسمانمان

در فکر طرح وسوسه سیب دیگری ست

شیطان، هم او که جا زده خود را میانمان

وقت حضور توست، مخواه آخرین امید

بی قهرمان، تمام شود داستانمان.

اللهم عجل لولیک الفرج

/ 0 نظر / 5 بازدید